Ηλίας Μπούσιος  Στιγμές που εκβάλλουν στο αιώνιο Ο Ηλίας Μπούσιος σπούδασε μαθηματικά και ξένες γλώσσες. Άρχισε να γράφει ποίηση απ’ την εφηβεία του. Έχοντας ταξιδέψει αρκετά, σπουδάζοντας το βιβλίο του εαυτού του και του κόσμου κι έχοντας δοκιμαστεί σε πολλά επαγγέλματα, βρήκε τον δρόμο του και τον λόγο της ύπαρξης του στην ποίηση. Συμμετείχε στην ανθολογία Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση και στη Φιλολογική Πρωτοχρονιά του 2021. Αυτή είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή

 

Ε: Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον κόσμο της ποίησης;
Α: Δεν υπάρχει κάτι που σε ωθεί να ασχοληθείς με τον κόσμο της ποίησης. Δεν σηκώνεσαι ένα πρωί και λες μ’ αρέσει η ποίηση και θέλω να ασχοληθώ μαζί της. Αυτό είναι κάτι που έρχεται και σε βρίσκει, ανύποπτα και απρόσμενα Ηλίας Μπούσιοςκαι η πρώτη επαφή με την ποίηση είναι κάτι που σε κλονίζει συθέμελα.

Ε: Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο στο βιβλίο σας;
Α: Με απασχολούσε πάντα το θέμα των στιγμών στη ζωή του ανθρώπου – κάτι που είναι κοινός τόπος για όλους τους ανθρώπους – και πώς και πότε αυτές μπορούν να σπάσουν τον κανόνα του πεπερασμένου και μετρήσιμου χρόνου και να θέσουν τον στιγμιαίο χρόνο και το συμβάν της στιγμής σε μια άλλη διάσταση άχρονη, που θα έχει διάρκεια, που θα είναι αιώνια. Όταν έγραψα το πρώτο ποίημα της συλλογής σκέφτηκα αρχικά τον τίτλο «Στις εκβολές των στιγμών», μόλις έγραψα το δεύτερο ποίημα κλείδωσε ο τίτλος «Στιγμές που εκβάλλουν στο αιώνιο».

Ε: Ποια ήταν η πηγή έμπνευσής σας για το βιβλίο σας που έχει τίτλο «Στιγμές που εκβάλλουν στο αιώνιο»;
Α: Η ίδια η φύση, με την οποία είμαι βαθιά συνδεδεμένος και εξαρτημένος, αποτέλεσε και αποτελεί πηγή έμπνευσης. Στα ερωτικά ποιήματα υπήρξαν τρεις γυναίκες που ήταν οι Μούσες μου. Αλλά και το ίδιο το παιχνίδι της καθημερινότητας με την ποίηση, που το ένα πεδίο σπάει τα όρια του άλλου και φλερτάρει με το άλλο. Τα ποιήματα «Κύθνος» και «Ταγγέρη» τα εμπνεύστηκα – προφανώς – όταν επισκέφτηκα αυτά τα μέρη και τα έζησα. Σίγουρα μ’ έχουν εμπνεύσει και οι ποιητές που έχω διαβάσει. Στα υπαρξιακά μου ποιήματα ο Νικηφόρος Βρεττάκος και ο Φερνάντο Πεσόα, στα κοινωνικά και πολιτικά μου ποιήματα έχω εμπνευστεί απ’ τον Βασίλη Κραψίτη, τον Γιάννη Καραβίδα, τον  Δημήτρη Παρασκευόπουλο και την Κατερίνα Γώγου.

Ε: Τι είναι αυτό που σας έκανε να ξεκινήσετε τη συγγραφή της ποιητικής συλλογής;
Α: Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό που σε κάνει να ξεκινήσεις τη συγγραφή μιας ποιητικής συλλογής, αυτό είναι και ένα μέρος της γοητείας της ποίησης. Το σίγουρο είναι ότι συγκεντρώνεται εντός μας κάποιο υλικό, πυκνώνει και κάποια στιγμή ζητά να διοχετευθεί και να αποκαλυφθεί στο χαρτί.


Ε: Η γραφή απελευθερώνει;
Α: Η γραφή σίγουρα απελευθερώνει, είτε άμεσα όταν γράφεις κάτι και ξεφορτώνεις ένα φορτίο και ανακουφίζεσαι, είτε έμμεσα όταν κάνεις νοητικές υπερβάσεις ή διευρύνεις τη φαντασία σου. Αλλά είναι και δυνάστης ισόβιος, όταν έχεις αφοσιωθεί ολοκληρωτικά σε αυτήν.

Ε: Λένε ότι ο έρωτας και ο θάνατος είναι τα δύο βασικά θέματα που απασχολούν τον ποιητή.
Α: Ναι, συμφωνώ, γιατί αυτά είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο. Ο έρωτας είναι μια μετάλλαξη του ανθρώπου επί τω βελτίω που σε σηκώνει απ’ τα γήινα. Είναι η μοναδική επαναστατική πράξη με δύο συντρόφους. Ο έρωτας έρχεται σαν άλογο ατίθασο, αγέρωχο και φέρει χτύπημα κατάστηθα που συγκλονίζει. Είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον θάνατο, ως αντίπαλο δέος του, αφού είναι η ζωή η ίδια, η πεμπτουσία της ζωής. Αλλά και έμμεσα γιατί χάρη στον έρωτα ο άνθρωπος ξεπερνά τις φοβίες του και επειδή πίσω από τις φοβίες εδράζεται πάντα ο φόβος του θανάτου. Έτσι ξεπερνιέται και ο φόβος του θανάτου.

Ε: Θα μας αναφέρετε πέντε πολύ αγαπημένα σας βιβλία και τους λόγους που σας έκαναν να τα αγαπήσετε;
Α: Το «Άξιον Εστί» του Ελύτη, που το θεωρώ το κορυφαίο βιβλίο όλων των εποχών παγκοσμίως και αξεπέραστο έργο, το «Ιδιώνυμο» της Κατερίνας Γώγου, γιατί είναι ποίηση με αιχμές και με ενέπνευσε. Ο «Ηλιακός λύχνος» του Νικηφόρου Βρεττάκου, που μίλησε μέσα μου και με ενέπνευσε. Η «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη, που είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, φιλοσοφικό, ποιητικό, θεολογικό και ένα πεζό του Τζακ Κέρουακ «Οι αλήτες του Ντάρμα», γιατί ταυτίστηκα σε μεγάλο βαθμό με τους ήρωες και γιατί, αν και πεζό, έχει και ποιητικές αναφορές.

 

Εξισορρόπηση

Μια λέξη μου, η εναγώνια και η ψύχραιμη,
η αναθαρρημένη και η ολιγόθυμη,
κάθε φορά αντικριστά
σε μια μόνο στιγμή
χωρίς αποκλεισμούς δεδομένων και ενδεχομένων.
Ν’ αντηχεί ζυγισμένη.
Για χάρη του Λόγου.
 
Εκδόσεις Κουίντα
2021
σ. 74
ISBN: 978-618-5268-08-4
www.kouinta.com
LOGO KOUINTA SQUARE
koyinta organization